Op een rondreis als deze leer je elkaar op allerlei momenten kennen. Je zit samen in de bus richting de volgende plek, stapt bij Mount Nebo op de fiets en loopt een paar dagen later met dezelfde reisgenoten Petra in.
Toch trek je niet tien dagen met precies hetzelfde clubje op. Tijdens de fietstocht rijdt een deel lekker door, terwijl anderen het rustiger aan doen of onderweg in de ondersteuningsbus stappen. In Petra loopt iemand graag vooraan, terwijl een ander wat langer blijft staan bij iets dat indruk maakt.
Op de vrije dagen waaiert dat nog verder uit. Bij de Dode Zee blijft een deel bij het water of zwembad, terwijl anderen hun eigen plan maken. In Aqaba ontstaan opnieuw verschillende plannen voor strand, stad of een rustige dag bij het hotel.
Daarna komt iedereen weer samen onderweg naar de volgende plek. Een gesprek dat in de bus begon, loopt een paar dagen later ineens verder en met iemand met wie je eerder nauwelijks optrok, beland je bij een volgende stop weer samen.
Na een paar dagen weet je daardoor wie altijd als eerste klaarstaat wanneer de bus vertrekt, wie onderweg graag wat langer rondkijkt en wie op een vrije dag al snel vraagt wie er mee op pad gaat.